Sinds 1993 ben ik bezig met trompe l'oeil-muurschilderingen.
Na mijn studies als Ingenieur Textiel, werkte ik in twee bedrijven. Heel interessant, vooral vanuit menselijk standpunt. Maar niet met het nodige enthousiasme, want ik merkte al snel dat het niet mijn biotoop was, om het zacht uit te drukken. Het belangrijkste wat ik leerde was het succes van Het Peter Principe.

Dus, na een kleine omweg, begon ik als zelfstandig "soort kunstschilder", van nul af. Ik ontdekte het plezier om met de handen te werken. Ik volgde alle mogelijke lessen die te maken hadden met decoratieve schildertechnieken, onder andere bij een Engelse dame, in Brussel, die dames met veel tijd onderhield van 10u tot 16u, met allerlei tips en interessante decoratieve truukjes en bijzonder gezellige koffiepauzes.

Ik heb ook eens lessen gevolgd voor het imiteren van marmer en hout, maar na drie keer ben ik ermee gestopt, wegens te ernstig en te veel gericht op routine. Ik werd kunstschilder omdat ik graag een spoor zou achterlaten, of "een steen verleggen". Dan heb ik de keuze gemaakt om naar de academie van Deinze te gaan, wat uiteindelijk de moeilijkste, maar voor mij de beste keuze was. Dat was eigenlijk een soort therapeutische zoektocht naar mijn eigen teken- of schilderstaal. Zo ontdekte ik na lang zwoegen mijn schilderstaal. Je vindt hierover meer in de site www.wimdeprez.be

Dit is eigenlijk een parallel verhaal naast het maken van muurschilderingen of beter "kunst op bestelling", waar het kleinere aandeel creativiteit eerder in de voorbereidingen zit. Bij een "eigen" schilderij zit dat in het schilderij.

Trompe l'oeil-muurschilderingen:
Om het realistisch te houden ben ik op bestelling gaan werken, volledig naar de wens van de klant. Het fijne gevolg daarvan is dat ik nu al een redelijk gevarieerd oeuvre kan laten zien in deze site. Het leuke is ook dat ik een soort ambachtsmens geworden ben. De combinatie van creativiteit en het louter rationele en wiskundige element. Wiskunde is een hobby. In elke muurschildering moet eerst en vooral het perspectief kloppen. Als de correcte strakke tekening op de muur (of paneel) staat, begint het schilderen in verschillende lagen tot het werk af is.
Het maken van een muurschildering is een redelijk complexe job. Een grondige kennis van het perspectief, en goed kunnen schilderen zijn de eerste vereisten.
Mijn werk is pas af als je er als het ware kunt instappen.


Elk soort werk is mogelijk, er zijn geen beperkingen: Meestal is er een mooi evenwicht tussen de inbreng van de klant en mezelf. Kust- en zeezichten zijn populair, maar het kan evengoed een kopij van een oude meester zijn. Of een opdracht voor een abstract werk met als thema vijf meisjes. Of een oplossing voor een moeilijke ingang van een apotheek. De enige beperking is uw creativiteit.

Veel mensen hebben een uitgesproken voorkeur voor vakantiebestemmingen waar ze ooit zijn geweest. De Provence en Toscane bijvoorbeeld keren regelmatig terug in mijn werk. Het onderwerp en het ontwerp zelf worden vastgelegd tijdens een gesprek met de klant. Ik peil daarin naar de wensen en bepaal op basis van het gesprek ook de kleurstelling. Sommigen houden van exotische, felle kleuren, anderen hebben dan weer een boontje voor zachte, "Vlaamse" kleuren. Trompe l'oeil is de kunst van de illusie. Een hersenschudding oplopen door ertegen te lopen zou natuurlijk de ultieme erkenning zijn.

Voila, een fijne ontdekkingstocht gewenst!